تأثیرات تنش میان صفویه و عثمانی بر جایگاه امیرنشین اردلان

نویسندگان

چکیده

  تا پیش از تشکیل دولت مدرن و پیدایش حکومت متمرکز در ایران، میزان قدرت و ضعف حکام محلی و رابطه­ی آنان با حاکمیت مرکزی همواره تابعی معکوس از افزایش یا کاهش قدرت حکومت مرکزی به‌شمار می­آمد. با تأسیس دولت مقتدر صفوی و تسلط آنان بر نقاط مختلف ایران، به‌تدریج بسیاری از خاندان‌های حاکم محلی از اریکه­ی قدرت به زیر کشیده شدند؛ اما برخلاف قاعده­ی معمول، خاندان محلی اردلان نه‌تنها از صحنه­ی قدرت خارج نشدند، بلکه قدرتشان در نیمه­ی نخست دوره­ی صفوی، سیر صعودی یافت. این تحقیق به روش‌ توصیفی و تحلیلی انجام شده است. یافته‌های پژوهش نشان‌می‌دهند که امیرنشین اردلان با توجه به قرارگرفتن در موقعیت مرزی بین ایران و عثمانی، با بهره­گیری از تنش­ها و درگیری‌های بین دوطرف در مواقع تهدید و احساس خطر، با گرایش به‌طرف مقابل و اتحاد موقت با آن، خود را درمقابل آنان حفظ می­کرد و موقعیت خویش را تداوم می­بخشید.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Safavid and Ottoman Tension's Consequences on the Stance of Ardalan Principality

چکیده [English]

Before the emerging of central government and engender of modern state in Iran, principalities power and the type of their relationship with central government depended on the fall and rise of central government's authority. Many principalities overthrown as a result of Safavid authorized dynasty formation and its dominant on Iran exhaustively. On the contrary, not only Ardalan principality was not toppled, but also increased its power in the first decades of Safavid period. Given casual and rational methodology, the findings of this essay suggest that Ardalan principality took an advantage of its geographic position located in the boundary between Safavid and Othman. Ardalan principality rest on its own situation, and with regard to Safavid and Othman mutual tension allied with and tend to dominate side to preserve its status.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Ardalan principality
  • Iran
  • Ottoman
  • Safavids
  • Kurdistan