آداب نامه ها و جایگاه آنها در تاریخ نگاری اجتماعی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه آزاد اسلامی نجف آباد

چکیده

چکیده امروز به روشنی پیداست که دنیای تاریخ نویسان در طول یک قرن گذشته ، دچار دگرگونی و تغییراتی اساسی گردید . از منظر مورخان جدید ، تاریخ تنها گزارش عملکرد شاهان ، قهرمانان ، روحانیون و حوادثی از قبیل جنگ و صلح نیست . بلکه ارائه و شناخت زندگی و بازآفرینی افعال آدمیان ، در گذشته است . نیل به این مقصود ، مستلزم دسترسی به منابع مرتبط می باشد که از جمله این منابع ، متون تأدیبی است . آداب نامه ها صورت مثالی و آرمانی است از آنچه در زندگی روزمره وجود دارد وهمچنین نوعی ادبیات اتوپیایی است که تقابل میان ذهن کمال گرا و عمل اجتماعی عینی را باز می نماید. این مقاله در صدد بررسی این موضوع است که آداب نامه های عصر قاجار و همه ی متون تعلیمی – تأدیبی ، به عنوان متون تأثیر گذار بر ذهن کنشگران فردی و اجتماعی ، چه کمکی به روشن شدن ابعاد زندگی مردم آن عصر می کند . غایت مطلوب مورخ اجتماعی ، نشان دادن کنش فردی و جمعی عصر مورد مطالعه اش می باشد و به ویژه رسیدن به فکری است که فاعل تاریخی را به انجام آن کنش واداشته است . ادعای ما این است که آداب نامه ها یکی از ارکان اصلی سازنده ذهن و فکر کنشگر است . پس به دنبال پاسخ به این سؤالیم که آیا می توان آداب نامه ها را به عنوان یکی از منابع مهم روشنگر تاریخ اجتماعی ایران محسوب کرد ؟حاصل آن که تنوع موضوعات آداب نامه ها و مباحثی که عمدتأ به زندگی و آداب اجتماعی و رسوم متداول هر دوره برمی گردد این دسته از منابع را به مراجعی قابل توجه برای تاریخ اجتماعی بدل کرده است مواردی همچون آداب سفره، آداب معاشرت، آداب تربیت اولاد، آداب طهارت، آداب ازدواج، آداب بازی نمونه هایی از آنها است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Books of etiquette and its role in social historian (with an emphasis on the Qajar era)

نویسندگان [English]

  • soheila Torabi Farsani
  • aliakbar ghandi
چکیده [English]

Abstract: It is clear nowadays that during the last century the world of historians has basically changed. From the standpoint of the new historians, history is not just reporting the performance of kings, heroes, clerics, and such events as war and peace; but representing life and reviving human actions in the past. Achieving this goal requires having access to some related sources like the educational ones. Books of etiquette are the idealistic and exemplary forms of what is available in daily life. Such books comprise some sort of utopian literature representing the contrast between the idealistic mind and the social objective acts. The present paper seeks to study the point that how the books of etiquette during the reign of Ghajar, and all other works on education and politeness, as influential works on the minds of the individual and social actors, help clarify the life aspects of people in that era. The ideal of a social historian is reflecting individual and social interaction of the era under their study, especially reaching the idea that has made the historic actors act. More deliberation suggests that every unique period in history is dependent on some different intellectual, cultural, and social basis from which some unique behavioral patterns originate. Here, it is claimed that books of etiquette comprise one of the basic components of the interactive mind and mentality? Consequently the variety in the subjects of etiquette books and issues mainly refers to the life, social rules and prevailing traditions of each are makes these kinds of references as a remarkable references for the social history.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Key words: books of etiquette
  • books of advice
  • Social history
  • history writing
  • Ghajar